فلوس و فواید دارویی آن

ابولفضل سلیمانیابولفضل سلیمانی
1,544 بازدید
فواید دارویی گیاه فلوس

مشخصات ظاهری:

فلوس درختی به ارتفاع تا ۲۰ متر با پوستی در حالت جوانی صاف، به هنگام پیری خاکستری و با ازدیاد سن خشن و به رنگ قهوه ای تیره است.گوشواره های دلتایی، نوک تیز به طول ۱ تا ۲ میلی متر و ریزان است.

محور برگ های فلوس به طول ۱۲ تا ۱۵ سانتی متر، استوانه ای و بدون کرک می باشد. برگ های فلوس مرکب به طول ۵/۲۲ تا ۴۰ سانتی متر با ۳ تا ۸ جفت برگچه متقابل است و برگچه های آن به طول ۶ تا ۱۰ سانتی متر است.

گل ها در گل آذین خوشه ای واژگون، هر خوشه به طول ۱۰ تا ۲۵ سانتی متر با دمگل آذینی به طول ۲ تا ۱۰ سانتی متر است. دمگل به طول ۷/۳ تا ۸/۵ سانتی متر، نازک، کمی کرکی یا کاملاً بدون کرک است.

برگه ها به طول ۸ تا ۱۰ میلی متر، تخم مرغی، نوک تیز، کرک دار بوده و کاسه گل ۵ دندانه ای، سبز رنگ در سطح پشتی و روی پایک تا شده، کرک دار، تخم مرغی به طول تا ۹ میلی متر است.

گلبرگ ها ۵ تایی، واژ تخم مرغی، با رگه های مشخص بوده و پرچم ها ۱۰ تای بوده که ۳ تای آن از سایر پرچم ها بلند تر، مواج و حاوی کیسه های بساک مستعطیلی، ۴ پرچم دیگر اندازه متوسط و کاملاً راست و ۳ تای آن از از بقیه کوتاه تر، راست و عقیم هستند.

 

تخمدان گیاه فلوس نازک با کرک های فشرده، خامه ضخیم، کلاله نقطه مانند، نیام استوانه ای، بدون کرک، ناشکوفا، به طول ۴۰ تا ۶۰ سانتی متر به عرض ۵/۱ تا ۲ سانتی متر، قهوه ای مایل به سیاه و درخشان با ۴۰ تا ۱۰۰ دانه است.

فلوس در سطح جهانی در هندوستان و سایر کشورهای گرم و مرطوب مانند پاکستان و سیلان و در ایران به صورت پراکنده در خوزستان و به ندرت در استان هرمزگان به منظور استفاده زینتی یا دارویی کاشته می شود.

مصارف و کاربردهای فلوس:

تمام بخش های گیاه به ویژه میوه آن خواص دارویی دارد. اندام های مورد استفاده آن گوشت میوه، پوست ریشه، پوست ساقه، گل ها، نیام ها، برگ ها و ریشه گیاه فلوس است. این گیاه ملین و مسهل است و در درمان یبوست می توان از دم کرده فلوس در آب موقع خواب استفاده نمود. برای این منظور شصت گرم فلوس در نیم لیتر آب دم می کنند. پوست آن حاوی تانن بوده و خاکستر چوب آن به عنوان ثابت کننده به رنگ افزوده می شود. بخش ها و اندام های مختلف گیاه دارای خواص دارویی است. پوست آن حاوی تانن بوده و خاکستر چوب آن به عنوان ثابت کننده به رنگ افزوده می شود.

از پوست گیاه فلوس برای استخراج تانن، معالجه جذام، یرقان، سفلیس و بیماری های قلبی استفاده می شود.مالیدن جوشانده فلوس بر روی محل درد در درمان دردهای مفاصلی و نقرس مفید است. گوشت میوه آن برای درمان تورم و آماس مفید بوده و گل های آن خنک کننده، قابض، مسهل و معالج یرقان است.

 

گوشت میوه فلوس یکی از ملین های شناخته شده است البته باید دقت شود که مصرف آن به مقادیر زیاد سبب اسهال، تهوع، دل آشوبه و دل پیچه می شود که بهتر است به تنهایی استفاده نشود و با مقداری برگ سنا مخلوط و سپس استفاده شود.

میوه فلوس شفا دهنده جذام و امراض قلبی است و در مصرف خارجی برای درمان روماتیسم و گزیدگی نیش مار به کار می رود.دانه های فلوس قی آور است و جوشانده پوست آن برای درمان اسهال خونی، یرقان، تورم پوستی و لک و پیس پیشنهاد می شود.

در ادامه ببینیم: گل گاو زبان ایرانی و معجزاتش!

 

خمیر برگ فلوس برای معالجه امراض پوستی به کار می رود. جوشانده گل های آن برای درمان ناراحتی های معدی کاربرد دارد. جوشانده فلوس و آب گشنیز هم داروی مناسبی برای گلودرد است که باید به شکل غرغره از آن استفاده شود.خمیر شیرین میوه فلوس به همراه دانه هایش به عنوان ملین به کار می رود و برای درمان ناراحتی های کبدی توصیه می شود.

پودر دانه های فلوس برای درمان یرقان و دیابت به کار می رود. این گیاه کاهنده قند و فشار خون، مقوی کلیه ها، ضد سنگ کلیه، جلوگیری کننده از سنگ سازی کلیه ها، باز کننده انسداد روده ها و نرم کننده سینه می باشد و برای درمان نقرس مفید می باشد.فلوس دارویی مشهور برای درمان امراض پوستی است. اثبات شده که برای درمان pyoderma مؤثر است. ریشه آن قابض، مقوی، تب بر و مسهل است و برای درمان امراض پوستی،غدد مسلول و سفلیس مفید است. احساس سوختگی را درمان می کند. پوست ریشه، دانه ها و برگ ها برای درمان امراض پوستی مفید است.

اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت